Terapie‎ > ‎

Integracja Sensoryczna /SI/

Terapia integracji sensorycznej adresowana jest do dzieci w każdym wieku i z różnymi problemami, np. z trudnościami:
  • w rozwoju mowy,
  • w rozwoju ruchowym,
  • w nauce,
  • nadmierną lub zbyt małą wrażliwością na bodźce dotykowe, wzrokowe, słuchowe oraz ruch,
  • zbyt wysokim lub niskim poziomem aktywności ruchowej,
  • z koncentracją uwagi, impulsywnością.

Metoda ta efektywnie wspomaga proces terapeutyczny dzieci między innymi z całościowymi zaburzeniami rozwoju, cechami autystycznymi, ADHD, zespołem Aspergera oraz dostarcza odpowiednich bodźców dzieciom z MPD, aby wspomagać ich rozwój.

Integracja sensoryczna (SI - z ang. sensory integration) polega na wielokierunkowej i wielozmysłowej stymulacji dziecka przez zabawę, w celu poprawy funkcjonowania wszystkich zmysłów oraz całego procesu integracji bodźców w ośrodkowym układzie nerwowym.

INTEGRACJA SENSORYCZNA to możliwość rejestrowania informacji ze świata zewnętrznego przez narządy zmysłów, ich przetwarzanie w ośrodkowym układzie nerwowym i wykorzystanie do celowego działania” (J.Ayers).

Oznacza to, iż aby człowiek mógł stworzyć prawidłowy obraz sytuacji i adekwatnie do danej sytuacji zareagować, musi prawidłowo odebrać bodźce wszystkimi (!) zmysłami: wzroku, słuchu, dotyku, węchu, smaku, czucia głębokiego i układu przedsionkowego. Ale recepcja bodźców to dopiero początek. Następnie sygnały muszą być prawidłowo przekazane do ośrodkowego układu nerwowego, który powinien dokonać selekcji: czy są to bodźce istotne, aby musiały być przekazane dalej do kory mózgowej, jak np. nagły klakson nadjeżdżającego auta gdy chcemy przejść przez ulicę? Czy są na tyle nieistotne, że nie musimy być ich świadomi (jak fakt, że mamy na sobie kilka warstw ubrań lub dźwięki z ulicy)?

Twórczyni metody – Jean Ayres podkreślała, iż adekwatna integracja jest podstawą sprawnego uczenia się. Zaburzenia i deficyty w obrębie procesów przetwarzania sensorycznego mogą być różne, dotyczyć jednego lub kilku zmysłów i mogą występować na każdym etapie tego procesu: rejestracji bodźca, różnicowania, przewodzenia, interpretacji, odpowiedzi. Jeśli występują jakiekolwiek zaburzenia na którymkolwiek etapie, bardzo trudno jest o adekwatną reakcję lub wiąże się z ona z nadmiernym wydatkiem energetycznym, co zwiększa męczliwość i również utrudnia funkcjonowanie w życiu codziennym.


Objawy zaburzeń procesów przetwarzania sensorycznego mogą dotyczyć funkcji:

  • motorycznych (napięcie mięśniowe, aktywność ruchowa, koordynacja ruchowa i wzrokowo-ruchowa, umiejętność utrzymywania równowagi, mała motoryka - umiejętność manipulacji, grafomotoryka, planowanie motoryczne, funkcje oralne - w tym mowa),
  • kognitywnych (trudności w nauce, pisaniu i pisowni, czytaniu, liczeniu, rozpoznawaniu kolorów, kształtów, trudności koncentracji uwagi itp.)
  • wzrokowych,
  • słuchowych,
  • czucia powierzchownego,
  • czucia głębokiego (propriocepcji),
  • zmysłów węchu i smaku,
  • emocjonalnych (lęki: wysokości, odrywania stóp od podłoża, szybkiego ruchu, trudności z autoregulacją zachowań, labilność emocjonalna, brak poczucia bezpieczeństwa, zachowania agresywne i autoagresywne),
  • społecznych (wycofywanie się z grupy rówieśniczej, niechęć do zabaw grupowych, unikanie kontaktów fizycznych, przytulania).

Integracja sensoryczna to doskonała metoda na wspieranie rozwoju zarówno dzieci zdrowych, w normie intelektualnej z trudnościami w nauce, trudnościami w koordynacji ruchowej lub z trudnościami w zachowaniu, jak i dla dzieci z różnymi wyzwaniami rozwojowymi.

Wczesne rozpoznanie deficytów procesów przetwarzania sensorycznego pozwala na szybką i efektywną terapię, która daje dzieciom dobre samopoczucie, wiarę we własne siły, umożliwia prawidłowy rozwój oraz przynosi radość płynącą z zabawy i nauki.